Podziękowania

Ostatnie tygodnie były dla nas bardzo ciężkie. Mateusz i Michałek sporo czasu spędzili w szpitalu, Bartek bez rodziców. Wycierpiały się maluchy. Jesteśmy już w domu i próbujemy zacząć żyć jak przed tymi wydarzeniami. Oczywiście nie da się zapomnieć, żyć też jak dawniej nie umiemy i  nie chcemy. Mamy nadzieję, że będziemy przez to silniejsi i chociaż każde kichnięcie dzieci sprawia, że boli nas brzuch i patrzymy na siebie przestraszeni to nie zwątpimy w Opatrzność. Dzieci powoli dochodzą do siebie może kiedyś zapomną…

Chielibyśmy podziękować wszystkim, którzy w tych dniach okazali nam i naszym dzieciom serce, zainteresowanie, pomoc i nie pozwolili nam się poddać.

Szczególnie dziękujemy rodzicom w tym mojej mamie, która spędziła przy łóżku Mateusza każdy dzień, tuliła, pocieszała, nosiła, karmiła,dała z siebie więcej niż ja bym potrafiła.

Małgosi – mojej kochanej siostrze dzięki której wytrwałam i nie przestałam karmić piersią.

Oli i Romkowi za pomoc i modlitwę.

Luizie za zainteresowanie i wsparcie.

Siostrom Niepokalankom za modlitwy.

Anetce za pocieszenie.

Wszystkim ze wspólnoty Domowego Kościoła oraz forumowiczom z wielodzietni.org. za modlitwę.

Całej rodzinie i wszystkim tym którzy myśleli i dobrze życzyli naszym dzieciaczkom, mamy dług wdzięczności.

 

 Chociaż do pełni zdrowia jeszcze daleko to mamy nadzieję, że to co najtrudniejsze już za nami. Dziękujemy.

Iwona i Mariusz, Bartuś, Mateusz i Michaś